- พร้อมแล้วฮะ - แน่ใจนะ
โอเค เดี๋ยวฉันจัดหมวกกันน็อก ให้ตรงก่อน
- ขอบคุณฮะ พ่อ - ไม่ๆ พ่อคนเดียว แม่สองคน
- เอาล่ะ พุ่งออกไปเลย - โอเคๆ
- แบบนั้นแหละๆ - เยี่ยม
จักรยานสองล้อคันแรกของเบน น่าตื่นเต้นจริงๆ เลย
ใช่ ฉันจำจักรยานคันแรกตัวเองได้
วันเกิดหกขวบของฉัน พ่อพาฉันไปที่สวนสาธารณะ
ฉันขึ้นไปบนจักรยานและ...
- มันก็งอ - ใช่
- ฉันไม่เคยมีจักรยานของตัวเอง - อะไรนะ
บ้านฉันไม่ค่อยมีเงินน่ะ
แต่เด็กผู้หญิงที่อยู่ฝั่งตรงข้าม มีจักรยานที่สวยมาก
เป็นจักรยานสีชมพู มีพู่สีรุ้งห้อยลงมาจากที่จับ
มีกระดิ่ง และก็มีตะกร้าสานสีขาวอันใหญ่
ที่มีดอกเดซีพลาสติกติดอยู่ด้วย
เหมือนจักรยานคันแรกของฉันเลย
พ่อฉันเอาคันเก่าของเขามาให้น่ะ
- เด็กคนนั้นเคยให้เธอลองขี่ไหม - ไม่เคย
แต่เธอให้กล่องใส่จักรยานฉันมานะ
มีรูปจักรยานอยู่ตรงหน้ากล่อง
ฉันจะขึ้นไปนั่งบนกล่อง แล้วพ่อเลี้ยงก็จะลากไปทั่วหลังบ้าน
ไม่ยุติธรรมเลย
ไม่นะ ฉันก็ได้ลากเขาไปมาด้วย
เฮ่ ทำอะไรกันอยู่น่ะ
กำลังทำขนมแจกเพื่อนบ้านช่วงเทศกาล
โทษที ให้ใครนะ
ฉันจะเอาตะกร้านี่ไปแขวนตรงประตู
เวลาเพื่อนบ้านเดินผ่าน พวกเขาจะได้หยิบไปคนละชิ้น
- แต่เราไม่รู้จักเพื่อนบ้านนี่ - ฉันรู้จักนะ
ขอนึกก่อน มีผู้ชายไว้หนวด
ผู้หญิงสูบบุหรี่จัด พวกเด็กที่ฉันเคยเห็น
และผู้ชายผมแดง ที่ไม่ชอบถูกเรียกว่ารัสตี้
นี่แหละเหตุผลที่ฉันทำขนมพวกนี้
เราจะได้รู้ชื่อพวกเขา และทำความรู้จักกันด้วย
ถ้าเราย้ายบ้านจะง่ายกว่าไหม
อรุณสวัสดิ์
- เธอดูอารมณ์ดีจังเลยนะ - ทำไมถึงจะไม่ดีล่ะ
ฉันมีเพื่อนดีๆ มีงานที่ยอดเยี่ยม
ที่ให้เธอจู๋จี๋กับผู้ช่วยได้
ไม่มีอะไรหรอกน่า มอน
เราโต้รุ่งกันทั้งคืนเพื่อคิดแผนการ
ที่จะไม่ทำให้การคบกันของเรามีปัญหา
เหรอ แผนอะไรล่ะ
เรา...
เราจะไม่...
ยอมให้มัน...
เป็นปัญหา
โอ้โฮ ทั้งคืนคิดได้แค่นี้เหรอ
อ๋อ เราทำอย่างอื่นด้วยน่ะ
เธอสองคนได้...
ไม่เอาน่า มอนิก้า เธอก็รู้ว่า ฉันไม่นอนกับผู้ชายในเดตแรก
แมตต์ ไวร์ มาร์ก ลินน์ เบน ไวส์...
อีกต่อไปแล้ว
โอเค
ว่าไง แท็ก วันนี้ฉันมี ประชุมทางโทรศัพท์ใช่ไหม
- ครับ ตอนสี่โมง - โอเค ขอบใจมาก แค่นั้นแหละ
เดี๋ยวสิๆ
นายเห็นหรือเปล่า
คนส่งจดหมายนั่นไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าเราสองคนกุ๊กกิ๊กกันอยู่
- ผมกลับไปที่โต๊ะตัวเองก่อนดีกว่า - โอเค พ่อหนุ่มจอมขยัน
ฉันจะใส่เรื่องนี้ในใบประเมินผล ของนายแน่
- ใบอะไรนะครับ - นายทำงานที่นี่มาสองเดือนแล้ว
และเจ้านายก็ต้องยื่น ใบประเมินผลการทำงานของนาย
แต่รู้ไหม มีอย่างหนึ่ง ที่ฉันยังไม่ได้ประเมินเลย
เอาจริงเหรอ
ไม่หรอก ฉันแค่อยากทำแบบนี้มานานแล้ว
ช่วยฉันเก็บของหน่อยได้ไหม
ไม่มีขนมเหลืออยู่ในตะกร้า เพื่อนบ้านหยิบไปกินหมดเลย
อาจจะแบบนั้น หรือไม่ก็...
โจอี้
ว่าไง
นายกินขนมเพื่อนบ้านหมดเหรอ
ตอนแรกก็ว่าจะทำงั้นนะ
แต่พอฉันจะไปหยิบ ก็เหลืออยู่ไม่กี่ชิ้นแล้ว
พวกเขาแวะมาหยิบทั้งวันเลย ชอบกันมาก
พวกเขาชอบขนมฉันเหรอ
- ให้ตาย ฉันต้องไปทำเพิ่มแล้ว - นี่ มอน
เธออาจจะอยากทำลาซานญ่าเพิ่มด้วย
เพราะดูเหมือนถาดเก่า จะหายไปเกือบหมด
รอสส์ เพื่อนบ้านกินขนมฉันหมดเลย
เพื่อนบ้านขโมยหนังสือพิมพ์ฉัน
มีแต่อาชญากรเต็มไปหมดเลย
ฟีบส์ มีเวลาเดี๋ยวไหม
แน่นอน
ตั้งแต่เธอเล่าเรื่องจักรยานให้ฟัง
ฉันก็หยุดคิดไม่ได้เลย
ทุกคนสมควรที่จะได้ จักรยานคันแรก เพราะงั้น...
ตายจริง รอสส์
- เธอชอบไหม - ฉันรักเลยแหละ
- งั้นเหรอ - โอ้ พระเจ้า
และฉันก็รักนายด้วย
แต่ไม่ใช่แบบนั้นนะ
แต่จักรยานนี่ทำให้ฉันรักนายขึ้นเยอะ
เอาลงไปข้างล่างสิ
จะได้ไปลองขี่ดู
โอเค ให้ตายสิ
จักรยานคันแรกของฉัน
ขอบคุณสำหรับของขวัญ ที่ดีที่สุดที่ฉันเคยได้นะ
ด้วยความยินดี
แชนด์เลอร์จะร้องไห้แล้วแน่ะ
เปล่าสักหน่อย
นั่นใครน่ะ
ไม่ต้องห่วง ฉันกล้าหาญ ฉันกล้าแกร่ง
ไม่ เดี๋ยวๆ
บอกหน่อยได้ไหมว่าใครอยู่ตรงนั้น
ผมแกรี่ ผมอยู่ชั้นบน
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
- รู้ไหมคะว่านี่มันเวลาอะไร - เวลาขนมไงล่ะ
เพื่อนร่วมห้องผมบอกว่า อร่อยจนเหมือนได้ขึ้นสวรรค์เลย
พอเถอะน่า
ได้ยินไหม "เหมือนได้ขึ้นสวรรค์"
ตอนตีสี่เนี่ยนะ
ผมขอขนมหน่อยได้ไหม
ขอโทษนะ แต่บางคน ก็ต้องตื่นไปทำงานแต่เช้า
เขาไม่รู้หรอกว่าฉันไม่ต้องตื่นเช้า
ขอโทษนะ แต่ฉันจะรีบเอาขนม ออกไปวางให้แต่เช้าเลย
ไม่เป็นไร เดี๋ยวผมแวะมาใหม่
คุณอยู่ตึกนี้เหรอ
สวยขนาดนี้ผมน่าจะจำได้นะ
ฝันดีนะ แกร์
นายได้อ่านใบประเมินหรือยัง
ยังครับ มันเขียนว่า "เป็นความลับ"
ผมเพิ่งส่งไปที่ฝ่ายบุคคล
เดี๋ยวนะ ล้อเล่นใช่ไหม อันนั้นฉันเขียนให้นายอ่านขำๆ
มุกที่พวกเขาน่าจะชอบเหรอ
ฉันคิดว่าไม่นะ
คุณเขียนไปว่าอะไร
ฉันเขียนไปว่านายจูบเก่ง
และฉันชอบบั้นท้าย น่ารักจุ๋มจิ๋มของนาย
ไม่นะ บั้นท้ายผมงั้นเหรอ
มีแย่กว่านั้นอีก
ตอนถามว่านายมีความคิดริเริ่มไหม
ฉันเขียน "เขาสามารถปลดยกทรงฉัน โดยไม่ต้องให้คำแนะนำอะไรมาก"
ใต้คำถามว่ามีปัญหาประสิทธิภาพไหม ฉันเขียนว่า "พระเจ้า หวังว่าไม่"
แล้วฉันก็วาดหน้ายิ้มไป
แถมภาพเปลือยเล็กๆ ด้วย
รอสส์ พี่นี่น่ารักจริงๆ ที่ซื้อจักรยานให้ฟีบี้
ฉันเกือบร้องไห้ตอนได้ยินเรื่องนี้
เกือบร้องไห้เหรอ
ได้ยินไหม แชนด์เลอร์ เกือบร้องไห้
นายก็ร้องไห้ทุกครั้ง เวลามีคนพูดเรื่องไททานิก
พวกเขามีกันอยู่แค่สองคนนะ
ฟีบี้ชอบจักรยานมากสินะ
ใช่ วันก่อนฉันเห็นเธอเดินอยู่ตรงถนน
เธอใส่ดอกไม้ไว้ในตะกร้า น่ารักมากเลยล่ะ
ใช่ เมื่อเช้าฉันก็เห็นเธอเดินตรงสวน
เดี๋ยวนะ เธอเดินจูงจักรยานเหรอ
ทั้งสองครั้งเลยเหรอ
- ว่าไง ฟีบส์ - สวัสดี
เธอชอบจักรยานไหม
ชอบมากเลย
ฟีบส์ เธอรู้วิธีขี่จักรยานใช่ไหม
แน่นอนสิ
ขี่ให้เราดูหน่อยได้ไหม
ได้เลย
เห็นหรือยัง
นี่ไง ฉันถึงได้บอกเธอว่า อย่าไปยุ่งกับผู้ช่วย
ความลับไม่มีในโลกหรอกนะ
โดยเฉพาะเรื่องชู้สาว
ได้ยินไหม แชนด์เลอร์
ไม่มีความลับในโลก
อะไรล่ะ ฉันแค่กินขนมเองนะ
อาจจะไม่แย่อย่างที่ฉันคิดก็ได้
พวกเขาอาจคิดว่าฉันหมายถึงอย่างอื่น
แน่นอนเลย
เพราะคำว่าบั้นท้ายอาจจะหมายถึง ก้นหรือพนักงานที่ดีก็ได้
ฉันต้องไปเอาเอกสารนั่นกลับมา
- นี่ เรช - ว่าไง
ภาพร่างที่เธอพูดถึง
ใช่ประมาณนี้หรือเปล่า
ให้ตายเถอะ โจอี้
- เป็นอะไรของนายเนี่ย - ให้ตาย
แต่ทักษะนี้มีประโยชน์มากเลยนะ
สมัยที่ฉันไม่มีเงินซื้อหนังโป๊
สวัสดีค่ะ ขอโทษนะ
ฉันรู้ว่านี่เลยเวลาแล้ว แต่ฉันอยากได้ขนมมากจริงๆ
เสียใจ แต่ไม่ได้หรอก กฎก็ต้องเป็นกฎ
ขอร้องล่ะ วันนี้จะมีคน มาจากต่างเมืองและ...
- ฉันบอกพวกเขาเรื่องขนมคุณไปแล้ว - ล้อเล่นน่า
คนต่างเมืองเหรอ คุณบอกพวกเขาไปว่าอะไร
ฉันบอกว่าขนมคุณอร่อย จนไม่อาจบรรยายเป็นคำพูดได้
ก็นะ
เคยมีบางคนพูดกันว่า
อร่อยเหมือนได้ขึ้นสวรรค์ แต่ก็นะ
ขอร้องล่ะ ช่วยฉันหน่อยได้ไหม
เฮ่ แชนด์เลอร์ เรารู้จักผู้หญิงคนนั้นไหม
อาจจะ ใช่คนที่อยู่ใต้ห้องนาย แล้วชอบมีเซ็กส์เสียงดังๆ ไหม
ก็ได้ ฉันจะยอมแค่ครั้งนี้
- แต่ห้ามบอกคนอื่นนะ - ได้เลย จัดมาให้ฉันเถอะค่ะ
- ใช่ นั่นเธอแน่ - ใช่ นั่นเธอแน่
- ขอบคุณนะ - เหลือเชื่อจริงๆ
ไม่อยากเชื่อเลยว่าป้ายนั่นไม่ได้ผล
รู้ไหมว่าทำไงถึงจะได้ผล เลิกทำขนมแจกซะ
แต่พวกเขาชอบนี่
หมายถึงชอบเธอสินะ
อาจจะ
ที่เธอมาเป็นเชฟ ก็เพราะอยากให้คนชอบเหรอ
อยากจะคุยเรื่องให้คนมาชอบ จริงๆ เหรอ พ่อยอดตลก
เอาล่ะ จำที่ฉันสอนให้ดี รับรองเธอขี่ได้แน่
โอเคนะ ไปกันเลย
เข้าที่ ระวัง...
เดี๋ยวนะ เบาะมันนั่งไม่ค่อยสบายเลย
เราควรหาเบาะใหม่ก่อนที่จะเริ่มนะ
เอาแบบที่นั่งบนเครื่องบิน เก้าอี้เม็ดโฟมก็ได้
ฟีบี้ เธอจะบ่ายเบี่ยงไม่ได้นะ
ตกลงไหม เธอต้องหัดขี่จักรยาน
ทำไมล่ะ ทำไมฉันต้องหัดด้วย
ก็เผื่อมีเหตุฉุกเฉินไง
เหตุฉุกเฉินแบบไหน
ถ้าเกิดมีชายคนหนึ่งเดินมา
เอาปืนจ่อหัวเธอแล้วพูดว่า
"เธอต้องขี่จักรยานนี่ไม่งั้น...
ไม่งั้นฉันจะยิงเธอ"
โอเค ถ้างั้นฉันก็จะ สั่นกระดิ่งเพื่อหลอกล่อเขา
แล้วก็จะปาดาวกระจายแบบจีน
ให้ปืนหล่นจากมือเขา
โอเค ฟีบี้ ขึ้นจักรยานนี่เถอะ
ฉันจะช่วยพยุงแล้วก็ดันให้ โอเคไหม
นายจะไม่ปล่อยมือใช่ไหม
- ไม่ปล่อยหรอก - สาบานนะ
สาบานเลย
- โอเค - มาเถอะ
- เอาล่ะ จะไปแล้วนะ - โอเค
- เป็นไง พอได้ไหม - มันก็...
- คราวนี้ลองถีบดู - โอเค
แบบนั้นแหละ ดีมาก ประคองต่อไปเลย
- แบบนั้นแหละๆ - ไชโย
ไม่นะ
นายสาบานแล้วนะ
ก็ฉันเห็นเธอทรงตัวได้ดีแล้ว
ไม่อยากเชื่อเลยจริงๆ
มันเป็นเทคนิคการฝึกที่ถูกต้องนะ
ให้ตายสิ
ว่าไง
พวกคนข้างนอกถามถึงขนมสักอย่าง
พวกเขาต้องรอไปก่อนแหละ เพราะฉันมีแค่สองมือ
- ให้ฉันช่วยไหม - ไม่ พี่ไม่เข้าใจระบบงานฉัน
ฉันไม่อยากให้ใครมายุ่งกับระบบฉัน
ช่วงหนึ่งสัปดาห์ก่อนงานแต่งเธอ ฉันอาจจะไม่ค่อยอยู่นะ
สวัสดี คนขี้โกหก
ฟังนะ ฉันขอโทษจริงๆ ที่ปล่อยมือจากจักรยาน
ฉันอาจจะตายก็ได้ นายรู้ใช่ไหม
ฉันรู้ๆ
แต่เรามาลองกันใหม่ได้ไหม
เธอใกล้จะขี่ได้แล้วนะ ฟีบี้
ฉันก็อยากลองนะ แต่ว่า...
จักรยานถูกขโมยไป และตำรวจก็ไม่รู้ตัวคนร้าย
- ฟีบี้ - อะไร
อะไรกันเนี่ย
โอเค รู้อะไรไหม
ถ้าเธอไม่ยอมหัดขี่จักรยาน งั้นฉันก็เสียใจด้วย
- แต่ฉันคงต้องขอมันคืน - ทำไมล่ะ
เพราะว่า เป็นเพราะว่า...
มันจะเหมือนกับการที่เธอมีกีตาร์
แล้วไม่เคยเอามาเล่น
โอเคไหม กีตาร์นี่อยากให้มีคนเล่น
ส่วนจักรยานนี่ก็อยากให้มีคนขี่
และการที่เธอไม่ขี่ก็เหมือนกับ...
เธอทำลายจิตวิญญาณของมัน
จักรยานคันนี้...
กำลังจะตาย
ก็ได้
ถ้านายอยากให้ฉันขี่มาก ถึงขนาดแต่งเรื่องบ้าๆ งั้นก็ได้
เยี่ยม
เธอทำให้จักรยานมีความสุขมาก
โอเค รอสส์
ได้โปรดอย่าตายนะ
โอเค เราน่าจะเอาใบประเมิน กลับมาได้ก่อนคนอื่นเห็น
แต่เราต้องเข้าไปในห้องทำงาน ของคุณเซลเนอร์
เขาจะมาทำงานตอนสิบโมง เลยไม่น่ามีปัญหาอะไร
แต่ผู้ช่วยเขา เบตตี้ จะเข้ามาแต่เช้า
เพื่อมากินมื้อเช้าที่โต๊ะเธอ
- ฟังดูน่าเศร้าจัง - ใช่ เบตตี้ค่อนข้างหดหู่น่ะ
ฉันเลยคิดว่าน่าจะล่อให้เธอออกมาได้ ด้วยช็อกโกแลตนี่
ระหว่างที่ฉันล่อเธอ นายก็แอบเข้าไปได้เลย
- รับทราบ - งั้นลุยกันเลย
สวัสดี เรเชล มีเวลาเดี๋ยวไหม
แน่นอนค่ะ คุณเซลเนอร์ สำหรับคุณจะนานแค่ไหนก็ได้
โอเค เยี่ยม
ยกเลิกแผนการๆ
อันที่จริง ผมขอคุยกับคุณสองคนเลย
ได้เลยค่ะ
จะรับอะไรไหมคะ คุณเซลเนอร์ ช็อกโกแลตสักหน่อยไหม
ไม่เป็นไร แต่เดี๋ยวผมเอาไปให้เบตตี้
ผมได้อ่านใบประเมินของแท็กแล้ว
หรือถ้าเรียกตามชื่อจริง แท็ก "ก้นงามงอน" โจนส์
พวกคุณมีอะไรกันหรือเปล่า
ตายจริง ถ้ามีแล้วจะเป็นยังไงนะ
ถ้ามีแล้วจะเกิดอะไรขึ้นเหรอคะ
ผมก็คงจะต้องส่งรายงาน
และก็ต้องปรึกษากับฝ่ายกฎหมาย
และอนาคตของคุณในบริษัทนี้ ก็อาจตกอยู่ในภาวะสุ่มเสี่ยง
- คือว่า... - คุณเซลเนอร์ครับ
ผมเป็นคนเขียนใบประเมินนั่นเอง
- ไม่ใช่ค่ะ - ใช่ๆ ผมคิดว่ามันคงตลกดี
คุณเขียนว่าคุณมีบั้นท้ายที่งามมาก
ครับ
ผมมีอารมณ์ขันที่ประหลาด
และก็ภูมิใจในก้นของตัวเอง อย่างน่าประหลาดด้วย
เป็นมุกที่เสี่ยงมากนะ แท็ก
แล้วนี่รูปอะไรน่ะ ผมดูไม่ออกว่าคืออะไร
คุณดูกลับหัวอยู่น่ะ คุณต้อง...
แต่ว่าไม่สำคัญหรอก
ผมก็เป็นคนที่มีอารมณ์ขันนะ
บางครั้งผมก็ชอบอ่าน พวกกลอนทะลึ่งเหมือนกัน
แต่ต้องรู้จักกาลเทศะด้วย
ยกเว้นตอนนี้คุณมีกลอนพวกนั้น
ไม่เหรอ ไว้คิดออกก็ส่งแฟกซ์มานะ
ไม่อยากเชื่อว่านายจะทำแบบนั้น นายน่ารักมากจริงๆ
- ไม่ต้องคิดมากหรอก - นายอาจโดนไล่ออกได้เลยนะ
ล้อเล่นหรือเปล่า ก้นงามแบบนี้หางานที่ไหนก็ได้
ขอบคุณนะ นายเยี่ยมที่สุดเลย
- คุณรู้อะไรไหม - อะไรเหรอ
ผมรู้สึกดีมากเลย
ที่จริงแล้ว...
อะไรเหรอ
ฉันใช้เวลาจัดระเบียบโต๊ะ นานมากเลยน่ะ
ขอโทษครับ
งามเด้งเชียว
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
เรารอขนมอยู่ เอาขนมออกมาเดี๋ยวนี้
ใช่แล้ว คุณผู้หญิง เอาขนมมาสักที
โจอี้
- ว่าไงพวก - นายทำอะไรน่ะ
ก็มารอขนมไง
เข้าห้องไปเลย
นี่คุณ ห้ามสูบบุหรี่ในนี้นะ
สุขสันต์วันคริสต์มาส
โอเค ทุกคน ขนมใกล้จะเสร็จแล้ว
แต่ต้องรอช็อกโกแลตเย็นอีก 15 นาที
ไม่เอาน่า
เอาล่ะ ทุกคน เงียบๆ เงียบให้หมดเดี๋ยวนี้เลยนะ
เป็นอะไรของพวกคุณน่ะ
ผู้หญิงคนนี้พยายาม จะทำอะไรดีๆ ให้คุณนะ
เธอทำขนมเพื่อจะได้ ทำความรู้จักกับพวกคุณทุกคน
แต่ผมพนันได้เลยว่า ไม่มีพวกคุณคนไหนบอกชื่อเธอได้
ใช่ไหมล่ะ
คุณนายขนมเหรอ
ไม่ใช่ "คุณนายขนม"
ถ้าตอบได้จะให้ขนมเราไหม
โอเค รู้อะไรไหม
ลืมเรื่องขนมไปซะ พวกคุณอดกินแล้ว
กลับบ้านไป พวกคุณอดแล้ว
บ้าบอที่สุด อดกินเลย เป็นเพราะพวกคุณนั่นแหละ
- ขอบคุณนะ - ด้วยความยินดี
นายสูบบุหรี่มาเหรอ
เปล่า ยัยผู้หญิงสูบจัดคนนั้น พ่นควันใส่ปากฉันต่างหาก
เธอไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไรแล้วล่ะ แต่เมื่อกี้น่ากลัวมากเลย
มีคนเขียนข้อความขู่ สอดเข้ามาในประตูด้วย
อ๋อ ขอโทษที แรงกดดันจากฝูงชนน่ะ
ไม่อยากเชื่อเลยว่าฉันทำได้ ฉันขี่จักรยานได้แล้ว
ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะทำได้
ขอบคุณมากนะ รอสส์
ไม่ต้องขอบคุณฉันหรอก ขอบคุณตัวเองเถอะ
เธอเป็นคนเผชิญหน้ากับความกลัว แล้วก็เอาชนะได้เองนะ
อย่าพูดอะไรเฉิ่มๆ น่า รอสส์ นี่ไม่ใช่รายการสำหรับเด็กนะ
คำบรรยายโดย รัญญ์นภัส โชติวิทย์ไกรกุล